ESCAPE to the GRANDE MAISON
Menu Hou me op de hoogte per email Verstuur
De werken gaan verder vlotter dan ooit.
Bruno onze hoofdaannemer blijft zijn goede naam en faam waar maken. Hij levert kwaliteit binnen de afgesproken termijnen en doet zelfs nog beter. Volgende week is zijn werk af, ruim voor de gestelde deadline van eind juni. En dat allemaal zonder toezicht. Ik zit namelijk nog altijd vast in België.

Hij zorgt ook voor de onderaannemers, voor het dakgebinte en de ramen en doet dat met een even grote toewijding. Ook de charpentier leverde prachtig werk, een dakgebinte oude stijl.

Een heel deel van mijn beroepsleven heb ik gewerkt met Belgische vaklui en ik moet zeggen, de vaklui waar ik nu mee werk moeten daar echt niet voor onder doen en hebben bovendien minder kapsones. Ik lees hier af en toe andere commentaren voornamelijk over de termijnen voor de prijsaanvragen en ik moet zeggen, ook in mijn geval is dat een beetje zo. Daarenboven is de enige communicatie ofwel per telefoon, wat ik haat als een betonsteen plots een parpaing wordt, ofwel per klassieke SMS. Een foto of dossier doorsturen is dus nauwelijks mogelijk. Mijn eerste prijsaanvraag heb ik uiteindelijk na vele malen een "pas reçu" te hebben ontvangen maar persoonlijk in zijn brievenbus gaan stoppen. Per email kwam die niet toe, met de Franse Post evenmin. Maar goed, dit zijn allemaal maar details als je nadien het prachtige werk ziet.

In de fotoreeks in mijn blog kan je de vorderingen zien. De betonstenen wand zal nadien door mezelf volledig worden bekleed met een open houtstructuur in ofwel een klasse I houtsoort ofwel in thermowood. Mijn voorkeur gaat naar dit laatste thermisch behandeld inheems hout maar de commerciële afmetingen passen niet altijd en de aanvoer is niet altijd gegarandeerd. Misschien toch nog best het klassieke cederhout. Tussen beide klassieke huizen in witte kalksteen komt dus een eigentijdse oplossing.

Ik wil hier nog een verhaaltje aan toevoegen, niets te zien met de verbouwing maar gewoon een leuk verhaal.

Gesloten bakkerijen kom je wel in ieder Frans dorp tegen, zo ook deze die ik verleden zomer ontdekte en nu pas de foto's die ik nam terug vond. Ik reed er gewoon langs en zou niet eens gestopt zijn tot ik door het raam de inboedel zag staan. De bakkerij was al langer dicht. Daar lieten de opklimmende planten aan de voordeur en de gigantische spinnenwebben achter het raam geen enkele twijfel over bestaan.

Wat echter zeer ongewoon over kwam is het feit dat binnenin nog een redelijk moderne kassa stond met daarnaast een even moderne digitale weegschaal en zowaar nog een mooie koeltoog. Er stonden zelfs nog wat beeldjes in het raam, wellicht een laatste poging geweest om de tanende verkoop wat op te krikken. Razend benieuwd ook wat er nog in die vervallen dozen net achter het raam zou zitten.

Ik begon de situatie te overdenken. Was het oude mensje al werkend in elkaar gezakt en naar het ziekenhuis gevoerd en aldaar overleden? Of was hij/zij thuis onwel geworden en nooit meer teruggekeerd naar zijn/haar geliefde bakkerij? Was er geen familie zodat het huis en de inboedel er gewoon was blijven staan net zoals bij het plotse overlijden? Het leken me allemaal plausibele verklaringen. Welke schatten zouden er dan nog in het toch wel grote huis staan? Maar wat vooral onverklaarbaar lijkt is dat die dingen zoals de kassa, de weegschaal en de koeltoog die toch wat centjes waard zijn nooit zijn weggehaald, zeg maar gestolen. Dit is nog het grootste mysterie. Zouden er dan toch nog eerlijke mensen op de wereld rondlopen?
CasaDoMeio01.jpg

CasaDoMeio02.jpg

CasaDoMeio03.jpg

CasaDoMeio04.jpg

CasaDoMeio05.jpg

CasaDoMeio06.jpg

CasaDoMeio07.jpg

CasaDoMeio08.jpg

CasaDoMeio09.jpg

CasaDoMeio10.jpg

CasaDoMeio11.jpg

CasaDoMeio12.jpg

CasaDoMeio13.jpg

CasaDoMeio14.jpg