ESCAPE to the GRANDE MAISON
Menu Hou me op de hoogte per email Verstuur
De langverwachte aankoop.
De werken vorderden goed in het vroege voorjaar van 2020. Corona was ons nog onbekend. Ons project kreeg vorm. Maar er ontbrak nog iets. Ik begon te zoeken op Leboncoin.fr. Neen, niet naar nog een huis maar naar een geit zoals wij Belgen een 2CV noemen. Ik ben daar eigenlijk al mijn hele leven lang gek van en nu was het toch de moment. Ik zag me al over de glooiende Bourgondische wegen schuiven in mijn prachtige gerestaureerde geit. En neen, het mocht geen ordinaire geit zijn, het moest een Charleston zijn, een van de laatste series uit de 2CV geschiedenis, eentje uit de jaren 80. Deze 2cv waren toch al iets moderner dan de versies uit de jaren 50 en 60 en vooral toch een beetje beter gemotoriseerd. Want niets ellendiger dan met een slakkengangetje tegen een Bourgondische heuvels te moeten opklimmen.

Leboncoin, zoals steeds mijn beste vriend in het alles vinden in Frankrijk, bracht ook deze keer raad. Nou ja, de raad bleek iets later toch niet zo goed maar ik was enthousiast en contacteerde een verkoper van een Charleston op zo'n 170km van onze boerderij, dichtbij Chalon sur Saone. Op de foto's en in de beschrijving zag het autootje er goed uit. Wat kleine details maar verder niks en met een zo goed als blanco strafregister (keuringsbewijs). 10.000 euro vroeg de man en dat was wel een beetje teveel vond ik. Ik bood 8.000 euro en mijn bod werd zonder mopperen aanvaard. Ik had toen al beter moeten weten.

Ik reed naar Chalon en alles wat ik kon zien beviel me wel al moet ik zeggen dat je op zulke momenten toch wel met een roze bril op rondloopt. De carrosserie was niet perfect, de kabel van de snelheidsmeter draaide door in zijn behuizing en er was oppervlakkige roest te zien aan de vloerplaten. En er was natuurlijk het zo goed als zuivere keuringsbewijs daterend van 28/08/2019. Zo'n keuring met een Carte Grise Normal is twee jaar geldig, dus voor mij was alles OK. Het keuringsbewijs was 10 maand oud. Later bleek, gelukkig voor mij, dat dit niet OK was en dat een tweedehandsauto in Frankrijk een geldig keuringsbewijs moet hebben dat niet ouder is dan zes maand.

Ik riep de hulp in van mijn buur, le docteur de l'automobile die zich doorgaans bezig houdt met 6, 8 en 12 cilinders van zes meter lang, van die Amerikaanse bakken waar je met een volle tank net het volgende benzinestation haalt. Maar als buur wou hij wel die 2CV ophalen met zijn vrachtwagen. En zo deed hij. Maar toen hij de 2CV op zijn vrachtwagen had getakeld ontstak hij in een Franse colèire, schold meteen de huid van de verkoper vol en gebruikte het woord oplichter. De verkoper werd daarop zo kwaad dat hij eruit flapte dat hijzelf door de vorige eigenaar van de 2CV was opgelicht en dus de zure appel maar aan mij had doorgeschoven.

Wat was er aan de hand? Wel, eens op de vrachtwagen had mijn buur een betere kijk op de onderkant van de 2CV en daar zat een gat in een van de twee balken van het chassis van wel 3cm groot. Mijn buur, nog altijd in alle staten, stuurde me een bericht met de vraag wat te doen. Ik antwoordde: Breng de geit maar naar huis, ze is betaald, niks meer aan te doen. Eens thuis kreeg ik de wind van voren, hoe ik me in godsnaam zo had kunnen laten oplichten.

Mijn buur stelde me voor een bevriende garagist op te zoeken gespecialiseerd in Citroen Oldtimers. En wij daar naar toe. Ondertussen bleek nog een defect. Koud starten was geen probleem. Warm starten daarentegen …. Ik kwam dus aan bij de garagist, stopte de motor. En toen de garagist mij uitnodigde zijn brug op te rijden, stond ik nogmaals met de billen bloot. Het ding wou niet starten. Mijn buur, zowel als de garagist, wisten meteen wat er aan de hand was. 2CV's starten soms niet met een warme bobijn. Parrallel een koude bobijn aangesloten en de geit startte meteen.

Eens op de brug deed de garagist, een oude lieve man, zijn toer met schroevendraaier en zaklamp. Ik moest niet eens meekijken. Het gezicht van de garagist vertelde me genoeg. Bedenkelijker kijken was onmogelijk. Hij vertelde me dat de vergevorderde corrosie van het chassis een veel voorkomend probleem was bij 2CV. Meer nog, het was een fatale fout. Het was op dit moment de carrosserie die het chassis bijeen hield. Mocht ik de carrosserie verwijderen dan zou de geit meteen net na de vooras door haar knieën zakken. En een put in de weg zou hetzelfde kunnen veroorzaken. Ik moet zeggen dat ik op de terugweg toch wel wat langzamer gereden heb en vooral alle putjes in de weg heb vermeden.

Ik had nu wel de vaststelling maar niet het ontegensprekelijke bewijs. Daarvoor moest ik naar de keuring. Ik reed er omzichtig naartoe net 11 maand nadat de oorspronkelijke keuring werd afgeleverd. Zo'n keuring werkt met drie categorieën fouten, des défaillances mineures, majeures et critiques. Op het keuringsbewijs dat de verkoper mij overhandigde stonden alleen défaillances mineures. Het nieuwe keuringsbewijs vertelde een heel ander verhaal met oa als kritieke fout Excessive corrosie die de stevigheid van het chassis in ernstige mate aantast met als gevolg een onvoldoende sterkte van het chassis. Kortom, een gevaarlijke situatie dus. En daarnaast nog een hele resem ernstige en mindere ernstige fouten.

Ik besloot dus de verkoper te confronteren met zijn gedrag en vroeg meteen ook 3000 euro terug. Hij was helemaal niet onder de indruk. Ik besefte dat ik toch wat straffer uit de kast zou moeten komen wilde ik ooit nog een cent terugzien.

Ik schakelde www.litige.fr in. Dat is een website in het leven geroepen met als doel juridische stappen van allerlei aard uit te voeren in naam van de klant. Ik betaalde zo'n 100 euro en een advocaat zou de verkoper aanschrijven met mijn eis. Ook van die brief was de verkoper niet onder de indruk. Stap twee dan maar, een deurwaarder. Ook daar kwam maar een lauwe reactie op.

Litige stelde dan maar een bemiddelaar aan die werkt onder de rechtbank van Dijon. Die maakte meteen duidelijk dat hij een bemiddelaar van de twee was en onder geen beding partij zou kiezen. Zijn taak was het om een rechtszaak te vermijden. Ik herhaalde mijn eis: ik wilde 3000 euro terug waarna de verkoper mij betichtte dat ik geld wou verdienen op zijn rug, dat het onmogelijk was dat de herstelling 3000 euro ging kosten. Ik veranderde van taktiek en vertelde de bemiddelaar dat ik niet wenste beticht te worden van geld te verdienen op de rug van de verkoper, dat ik dus de annulatie van de verkoop wou. Zo had de verkoper zijn precieuze geit terug en ik mijn centen.

Ik laat je raden dat de verkoper ook daar niet mee akkoord ging. Hij had trouwens al lang het geld van de verkoop uitgegeven. Hij stelde me via de bemiddelaar een terugbetaling van 2000 euro voor, via een bankcheque en geaccrediteerd door de rechtbank van Dijon.

Ik was al dat gedoe meer dan beu, aanvaardde de bemiddeling en heb nu 2000 euro terug. Zo kost die Charleston me uiteindelijk 6.000 euro en ik schat dat ik met 3.000 euro aan materiaal en op voorwaarde dat ik alles zelf doe een rijwaardige en volledig gerenoveerde geit zal hebben. Dat is een goede prijs, meer nog, ik kijk al uit naar de déconfinement waarna ik met veel plezier de 2CV tot het laatste onderdeel zal strippen en volledig rond een nieuw chassis zal opbouwen.
Charleston.jpg

CT1.jpg

CT2.jpg