ESCAPE to the GRANDE MAISON
Menu Hou me op de hoogte per email Verstuur
De werken hervat.
We zijn al een tijdje post-corona. Nou ja, niet echt maar we kunnen wel weer Frankrijk binnen en dus kunnen de werkzaamheden weer worden opgestart. Niet dat we tijdens ons verplicht verblijf in Belgiƫ stilzaten. We maakten alle ramen en deuren voor ons nieuwe huis. Maar nu gaat het ook ter plaatse vooruit.

En we zijn vlijtig geweest, op vele fronten. De helft van de vloer ligt er al, op een bed van 30cm isolatie opgebouwd uit een laag isolatiemortel, daarop een 10cm dikke EPS plaat en daar bovenop terug een isolerende mortel waarop tenslotte de vloer geplaatst werd op klassieke wijze, in een mortelbed. Dat kon ook niet anders want je kan geen vloer lijmen op een isolerende mortel, toch niet op deze die wij gebruikten wat een mengeling is van polystyreen bolletjes gemengd met cement. Eens droog kan je op die bolletjes lopen zonder er in weg te zaken. Het resultaat is een bovenmaats isolerende vloer. Op de foto's kan je de werkwijze volgen.

Bovenop de EPS werden elektrische leidingen gelegd en de 4cm dikke afvoer vanuit de keuken. Om wat hoogte te sparen, een afvoer moet tenslotte afloop hebben, werd die plaatselijk een beetje ingewerkt in de EPS.

De aanvoerleidingen van water via collectoren was wel een onderneming. Alleen al het uitspitten van een gespecialiseerde website met honderden puzzelstukjes in vele maten en gewichten nam een hele tijd in beslag. Maar dat konden we doen gedurende ons verplicht corona-verblijf in Belgiƫ. En ook het monteren van de collectoren deden we thuis. Daar konden we natuurlijk niet de waterdichtheid testen. En toen we uiteindelijk de waterleiding er op aansloten, tja, we zijn maar drie keer herbegonnen. Er is een gezegde: Als je verbouwing af is, dan weet je pas hoe het moet. Maar goed, uitdagingen zijn mijn lange leven. Het was dus met plezier.

En natuurlijk namen we tussendoor even tijd voor ontspanning. Vanuit ons huis hebben we een prachtig uitzicht, 15km ver over de velden en bossen. We zitten een klein stukje hoger dan het omliggende land en dat helpt natuurlijk. En helemaal in de verte vind je de Montagne des Allouettes, de berg van de leeuweriken. Nu ja, berg, heel hoog is die niet, eerder een bult in het landschap, maar wel heel uitgetekend aan de horizon.

Even google earthen bracht me er naar toe, 15km in vogelvlucht, zo'n dikke 20km on the road. En gewapend met onze gps reden we er naar toe, met een opdracht. Als we van aan ons huis die berg kunnen zien, dan moeten we vanop die berg ook ons huis kunnen zien. En daar ons huis toch wel iets kleiner is dan die berg hadden we ook een krachtige verrekijker mee. Het valt niet mee om de juiste kant van de berg te vinden, de kant van waar we ons huis zouden kunnen zien. Een gps is op dat moment niet heel behulpzaam. Maar met try and error zijn er toch geraakt en konden we door onze verrekijker een stipje waarnemen dat toch verdacht veel op ons huis leek. Alleen, de leeuweriken hebben we niet gehoord. En als je ze niet hoort, dan zie je ze ook niet.
juli-01-01.jpg
juli-01-02.jpg
juli-01-03.jpg
juli-01-04.jpg
juli-01-05.jpg
juli-01-06.jpg
juli-01-07.jpg
juli-01-08.jpg
juli-01-09.jpg
juli-01-10.jpg
juli-01-11.jpg
juli-01-12.jpg
juli-01-13.jpg
juli-01-14.jpg
juli-01-15.jpg
juli-01-16.jpg