ESCAPE to the GRANDE MAISON
Menu Hou me op de hoogte per email Verstuur
Bij Crédit Agricole, deel II
Enkele weken terug deed ik verslag van mijn bezoek aan Crédit Agricole in de hoop een Franse rekening te kunnen openen. Niet dus, dank zij de doorgedreven ijver uit onkunde van de medewerker van het kantoor in Toucy.

Zelfs de Belgische staat heeft geen toegang tot de details van uw rekeningen. Enkel bij zwaar vermoeden van criminele feiten mogen ze die inkijken. Dat ik een Franse bank toegang zou geven tot mijn Belgische rekeningen was dus totaal out of the question. Nog veel minder ging ik bij gebrek aan loonfiches (ik ben zelfstandige) mijn jaarrekening van mijn Belgisch bedrijf voorleggen. Ik ging dus kwaad weg met de gedachte dat dit nog een staartje zou krijgen.

Terug thuis mailde ik dus de hoofdzetel van de regio met een omstandig verslag over wat zich in het kantoor in Toucy had afgespeeld. Een dag later, jawel, echt al een dag later, kreeg ik antwoord dat ze eerst even het kantoor in Toucy wilden horen. Tja, alsof dat mens een waarheidsgetrouwe weergave zou neerpennen.

En nog een dag later, de wonderen zijn echt de wereld niet uit, kreeg ik het laconieke antwoord dat wat zich had afgespeeld in Toucy helemaal terecht was en ik dus geen klant kon worden van Crédit Agricole. Tenslotte moeten ze toch hun klanten beter leren kennen alvorens ze een rekening aan te bieden. Nu, dat beter leren kennen, daar kon ik inkomen, was zelfs vragende partij. Maar iemands rekeningen inkijken en willen weten hoeveel hij verdient heeft volgens mij maar bitter weinig met willen leren kennen te maken. Ik was even vergeten dat banken niet ten dienste staan van hun klanten maar van hun aandeelhouders.

Ik antwoorde de regionale zetel dat er niet alleen incompetentie was maar ook totale willekeur. En om dit te bewijzen zou ik een rekening openen in een ander kantoor met net dezelfde documenten, een ID, een bewijs van residentie en een taks nummer. En ja hoor, sinds gisteren ben ik de gelukkige eigenaar van een rekening bij Crédit Agricole zonder ook maar enige informatie over mijn toestand in België te moeten vrijgeven. En dit al na de eerste poging. Ik heb zelfs al een identificatienummer en toegang via het internet.

Laat u dus niet doen mensen, worden ze indiscreet, ga dan naar een ander kantoor, bij dezelfde of bij een andere bank. Louter met een ID, bewijs van residentie en een taks nummer van het moederland kan iedereen in Frankrijk een rekening openen. Dat is nu eenmaal de wet, de rest zijn verzinsels van bange medewerkers.