ESCAPE to the GRANDE MAISON
Menu Hou me op de hoogte per email Verstuur
To be Eco or not to be.
Iedereen die een oud traditioneel huis koopt in Frankrijk staat voor enkele fundamentele keuzes. Ook wij moeten antwoorden zoeken.

De muren zijn 50-60cm dik, opgebouwd uit zichtbare kalkstenen gemetst met klei. De dakstructuur is eik. Er staan enkele authentieke open haarden. De vloeren zijn een mengeling van vierkante en zeshoekige tometten. En verder niks. Je bent dus de trotse eigenaar van een 105 jaar oud gebouw in al zijn authenticiteit.

Je begint vol enthousiasme aan de plannen en al gauw komen enkele vragen, lastige vragen. Je wilt tenslotte dat ook na 20 jaar de verbouwing nog voldoende actueel en normatief zal zijn. Maar wat zullen de normen zijn binnen 20 jaar?

Stoken met mazout? Stoken op gas? Ik denk het niet. Die fossiele brandstoffen worden nu al geviseerd, laat staan in 2040. Elektriciteit dus. Warmtepompen en zonnepanelen vallen af om budgettaire redenen. Gewone elektrische vuurtjes, ze zijn in Frankrijk enorm populair en dat heeft niet alleen met de aanschafprijs te maken maar ook met het feit dat elektriciteit in Frankrijk toch een stuk betaalbaarder is dan in het vaderland.

Elektrisch stoken betekent dan wel goed isoleren. Dubbel glas wordt niet in vraag gesteld. Maar wat met de dikte van de isolatie? Hoe ver ga je daarin? Je hebt daarbij twee elementen die het antwoord bemoeilijken, de dikke stenen muren en die mooie eiken dakstructuur. Die dikke muren zijn eigenlijk geen zo'n beste isolatie maar zijn wel enorm inert. Ze bufferen de warmte en de koude. Het maakt extreem koude en extreem warme dagen dragelijker maar besparen op je energieverbruik doe je er niet echt mee. Isolatie dus.

Het ideale scenario is de muren aan de buitenzijde isoleren. Dan behoud je de inertie van de dikke steen- en kleimassa en je muur is toch goed geïsoleerd. Maar dat doe je natuurlijk niet. Daarvoor zijn die pierres apparentes net iets te mooi. Dan maar binnenin. Maar hoe dik? 10-15cm is aanbevolen maar dan verklein je toch wel gauw de leefruimte. Een voorbeeld maakt het duidelijk. Stel je hebt een mooie ruimte van 4x4m en je zet er isolatie in van 15cm. Samen met de binnenwand maakt dat 17cm. Je ruimte wordt dan 3,66x3,66m ofte 13,4m2. Van de oorspronkelijke 16m2 leefruimte ben je meer dan 2,5m2 kwijt. We gaan het dus doen met max. 10cm isolatie en rekenen op de inertie van de dikke muren.

Als je de nieuwste normen voor dakisolatie wil volgen kom je algauw aan diktes tot 30cm. Bye bye dus al die mooie zware eiken balken, die verdwijnen gewoon in de isolatie. Jammer toch. Maar op dakisolatie mag je echt niet besparen want zonder vervries je in de winter of stoof je in de zomer.

Tenslotte nog de vloerisolatie, 5cm pur en 20cm isolatiechappe. Dit is een zeer lichte chappe met een groot percentage isolatiemateriaal er in verwerkt. Er wordt ook nauwlettend op toegezien dat de muurisolatie doorloopt tot aan de vloerisolatie zodat er daar geen koudebruggen ontstaan.

Gewone elektrische vuurtjes dus, deze van 1000 watt. Vier stuks op een zekering van 20A. We gaan nog een stukje verder. We plannen een domoticasysteem, niet alleen programmeerbaar via de lokale computer of tablet maar eveneens aanstuurbaar via de smartphone en het internet. Een thermostaat aangesloten op het systeem stuurt onze vuurtjes. En die thermostaat kan verhoogd of verlaagd worden via de smartphone.

Als we dan de volgende keer de kerstperiode willen doorbrengen in ons huisje in de Yonne, dan zetten we ergens op de Parijse ring onze verwarming aan en is het lekker warm wanneer we er aan komen.

En dan blijven er nog de open haarden. Mooi, gezellig, maar alles behalve normatief. En als we terug de normen in 2040 in overweging nemen, dan kunnen we eigenlijk maar één beslissing nemen. Geen open haard, geen houtkachel en geen pellets. Ze zeggen wel eens dat je je drie keer aan hout kan verwarmen, een eerste keer bij de aankoop van het hout, een tweede keer bij het splijten en stockeren en een derde keer in de haard. Ik wil daar nog aan toevoegen dat het stofmonsters zijn en alle zuurstof uit je perfect geïsoleerde huis wegzuigt. Ik weet het, ik weet het. Ik schop nu allicht tegen zere schenen. Hoe gezellig ook, het is niet meer van deze tijd.

Doorslaggevend is dat ik nog geen enkel domiticasysteem vond in staat mijn open haard vanop de ring rond Parijs aan te steken. De haarden zelf gaan wellicht blijven, of toch niet.

En dan zijn er nog de tometjes. Heel authentiek allemaal. Maar daarom niet mooi. Ai, weeral tegen zere schenen schoppen. Misschien blijven ze, misschien ook niet. Ik droom nog altijd van een mooie eiken plankenvloer, neen, geen quickstep, een echte eiken plankenvloer. Om de verdwenen eiken balken in de plafondisolatie te compenseren.
Week-26-03.jpg
Week-26-04.jpg
Week-26-01.jpg
Week-26-02.jpg