ESCAPE to the GRANDE MAISON
Menu Hou me op de hoogte per email Verstuur
Bij Crédit Agricole, agentschap Toucy.
Ik moet het ze nageven, ze zorgen voor verhalen die Franse banken. Als je iedere week een verhaal wilt hebben voor je blog dan moet je geen bankrekening in België openen. Gegarandeerd no fun en op 10min gefikst. In Frankrijk daarentegen heb je meteen een sappig verhaal.

Neen, naar mijn schoenmaat heeft ze niet gevraagd. Maar alle andere vragen die ze stelde waren ofwel irrelevant ofwel heel erg in strijd met de privacy ofwel gewoon hilarisch. Ik was nochtans goed voorbereid. Ik had mijn huiswerk gemaakt. Vele bronnen hadden me bevestigd: een ID, een bewijs van residentie en een Belgische taks nummer. Als bewijs van residentie kan een elektriciteitsrekening of een waterrekening of een bewijs door het gemeentehuis afgeleverd. Ik kwam dus aan in het agentschap van Toucy gewapend met deze drie gegevens.

Mevrouw was vriendelijk en ik dacht: Komt meteen in orde. Mijn ID werd vele malen gescand en gefotokopieerd. Het bewijs van residentie, persoonlijk ondertekend en afgestempeld door de burgemeester van Taingy werd heel vluchtig bekeken en toen kwam de vraag: Heeft u geen elektriciteitsrekening? Ik voelde al nattigheid.

Voor de zoveelste keer legde ik uit dat de gemeente, net na het aanvragen van de elektriciteit en water, de straatnaam had gewijzigd. De elektriciteitsaansluiting is trouwens nog te recent om al een factuur te krijgen en als ik die zal krijgen zal het adres niet kloppen. Ik had dat probleem aan de burgemeester voorgelegd en die had meteen het bewijs van residentie opgesteld. Met de grootst mogelijke glimlach en bereidwilligheid trouwens.

Mevr. Agricole begreep het maar wou toch een elektriciteitsrekening. Grote donkerwolken trokken zich samen. En dat was pas het begin. Ik zei onnadenkend dat ik een zaak had in België. Meteen wou ze het bedrijfsnummer hebben. Om een privé rekening in Frankrijk te openen moest ik dus mijn Belgisch BTW nummer kenbaar maken.

Ze nam een papiertje en begon te schrijven: 1. BTW nummer. Het angstzweet brak me uit. Of was het eerder een nog net beheersbare woedeaanval? 2. Belastingsaangifte in België van 2018. Mevr. Agricole wou dus ook weten of ik een groot dan wel kleinverdiener ben. En het werd nog erger en meteen ook veel frivoler. Ik kreeg spontaan een lachkramp toen ze noteerde: 3. De bankafschriften van de laatste drie maanden van uw Belgische rekeningen. Ik vertelde haar fijntjes dat er geen haar op mijn hoofd er aan dacht om haar die info te geven. Ze vroeg dus niet naar mijn schoenmaat maar wou wel weten waar ik mijn schoenen had gekocht en hoeveel ik ervoor had betaald.

Ik stond al op van mijn stoel, klaar om haar kantoortje te verlaten. Maar Mevr. Agricole was nog niet klaar. Op nummer 4 kwam: een bewijs van residentie van uw gebuur waar u logeert terwijl u uw huis renoveert. Ik vroeg haar voor de zekerheid dit even te herhalen en toen ze dat heel ferm deed ben ik echt wel van mijn stoel opgestaan en met een korte draaibeweging had ik de deur van haar kantoortje bereikt. Tien seconden later stond ik terug op straat. Ik zag het gezicht van mijn buur François al voor me mocht ik hem om zijn elektriciteitsrekening vragen om voor mezelf een bankrekening te kunnen openen.

Mijn protestmail naar het hoofdkantoor is al verstuurd, al zeggen mijn vrienden dat dit gewoon tijdverlies is. Gewoon andere bank nemen. Maar zoveel incompetentie ongemoeid laten, ik kon het niet laten toch enig weerwerk te bieden, zinloos of niet.

Hier dus een oproep Richard III achterna: A RIB, a RIB, my kingdom for a RIB !