ESCAPE to the GRANDE MAISON
Menu Hou me op de hoogte per email Verstuur
Op zijn Frans.
De werken liggen zo een beetje stil. Een beetje hier, een beetje daar, en dat komt door de regen maar vooral door het oneindig wachten op Franse vaklui. Jaja, ik weet het, ik mag niet veralgemenen. Welnu, ik had vijf contacten met vakmensen, twee dakdekkers, een bank, een elektriciteitsmaatschappij en een watermaatschappij. Ik had met hen de eerste contacten zo ergens half augustus. We zijn nu begin oktober en ik sta nog even ver als toen. Vijf op vijf, dus toch veralgemenen.

Ik begon met de bank. Je zou denken, dat is een logisch begin, niet dus. Zonder elektriciteit in huis krijg je geen Franse bankrekening geopend. Want het is de elektriciteitsmaatschappij die je het bewijs van woonst moet leveren. Niks registreren op het gemeentehuis, neen, geen elektriciteit, geen bank. Geen elektriciteit en je bent Mister Nobody. Het scheelt niet veel of ze pakken je op voor landloperij. Dat is in Brazilië ook zo en daar is dat begrijpelijk. Maar in een Europees land?

Dus eerst naar Engie voor een nieuwe teller. De oude teller is er ooit geweest maar die moet zo'n vijftig jaar geleden verplaatst zijn naar de nieuwe woonst van de vroegere eigenaar, het huis net ernaast. Een hier begint Kafka aan zijn nieuwste boek. De twee huizen waren dus eigendom van dezelfde eigenaar en hadden hetzelfde adres, 2, Rue du Pont. Toen we één van de twee huizen kochten van de eigenaar was dat dus het huis met dit adres maar het andere huis had nog steeds hetzelfde adres. Ikke dus naar de Marie waar een allervriendelijkste secretaresse nota nam van die dubbele identiteit en beloofde binnen de kortste keren mijn adres te veranderen naar 2, Chemin de Druyes.

De eerste technieker van Engie kwam, zag, nam enkele foto's en verdween weer. Zijn vraag was: Naar waar moet de teller worden verplaatst? Geduldig legde ik de man uit dat er geen teller was en er dus een nieuwe moest komen. Hij weer weg.
De tweede technieker van Engie kwam, zag, nam enkele foto's en verdween weer. Zijn vraag was: Naar waar moet de teller worden verplaatst? Geduldig legde ik de man uit dat er geen teller was en er dus een nieuwe moest komen. Hij weer weg.
De derde technieker van Engie kwam, zag, nam enkele foto's en verdween weer. Zijn vraag was: Naar waar moet de teller worden verplaatst? Geduldig legde ik de man uit dat er geen teller was en er dus een nieuwe moest komen. Hij weer weg. Zover zijn we nu. Dat we ondertussen een contract hebben en reeds 600 euro betaalden, dat is tenslotte een detail.

Ontmoeting 1 was dus geen succes.

Wat? Ik heb een contract ! Dus ikke naar de bank of ze zo vriendelijk wilden zijn een rekening te willen openen. Oei, dat kon niet en al was er niemand in het hele dorp te zien, hij had geen tijd en wou een afspraak maken twee weken later met de vermanende opmerking dat dit wel anderhalf uur zou duren. Nu, zo werk ik niet. Binnen twee weken kan ik al lang dood en begraven zijn en vooral, ik ga mijn bouwwerken niet stil leggen als de zon schijnt omdat ik dan toevallig naar de bank moet. Zo zijn we dus al zes weken verder en ik heb nog steeds geen rekening. Meneer Agricole antwoordt niet eens meer op mijn mails. Klanten kunnen hem gestolen worden.

Na ga je misschien opmerken, waarom neem je geen online rekening? Zo gepiept. Wel, ik heb heimwee naar de tijd toen de bankdirecteur in het dorp waar ik woonde me nog aansprak met Rik en perfect wist wat mijn noden waren. Misschien vond ik wel zo'n bankdirecteur terug in het kleinst mogelijke dorpje waar nog een kantoor is. Niet dus.

Ontmoeting 2 was dus evenmin een succes. Over ontmoeting 3 kunnen we kort zijn. Een technieker van de watermaatschappij kwam, zag, nam enkele foto's en verdween weer. Zijn vraag was niet: Naar waar moet de teller worden verplaatst, maar wel, waar moet de watermeter komen? Ik zei daar, wijzend naar een plek waar een watermeter hoort te zijn. Hij weer weg. Na een week een rekening van 400 euro en nu zes weken later, nog steeds geen drup water gezien. Goed dat het de hele tijd regent.

Juist, ontmoeting 3 was dus evenmin een succes.

De dakwerkers, ontmoeting 4 en 5, juist, je raadde het al, evenmin een succes. De ene kwam, begon meteen te mopperen dat mijn werk niet deugde, zei dat een dak een biljart moet zijn en verdween met de melding dat ik drie weken later een offerte zou krijgen. Drie weken? Ik verwacht minstens 100 pagina's. Na drie weken belde hij me dat hij de maten van het raam in het dak vergeten was. Ik had ze hem nochtans zien noteren bij zijn bezoek. Ik wist die nog en als dank zei hij: deze namiddag verstuur ik u de offerte. Dit was verleden week.

De andere kwam, een lieve jongen, beetje bedeesd. Het was maandag en voor ik er naar vroeg zei hij dat ik zeer zeker voor het einde van de week mijn offerte zou krijgen. Twee weken later kreeg ik een mailtje dat ze het werk niet konden, lees wilden, uitvoeren. Dat zo een berichtje twee weken op zich laat wachten valt niet te begrijpen, dat ze het werk niet willen uitvoeren wel. Tenslotte ben ik geen onwetende particulier die ze ongegeneerd kunnen uitzuigen. Ik heb handen aan mijn lijf en hersenen in mijn kop en vooral, ik laat geen leien door hen leveren aan 1,5 euro. Ik koop ze zelf aan 80 cent.

Dus, ontmoeting 4 en 5 …. juist.

Er is nog een zesde ontmoeting in de game. Die liep toch beter af, alhoewel. Ik moest namelijk ook een brandverzekering hebben en meneer Agricole had gezegd dat dit niet kon zonder elektriciteitsrekening. Kafka sloeg weer toe. Eerst elektriciteit en dan een verzekering ! Gelukkig was er MMA die zulke vereiste niet stelde en vlot een contract opstelde en zei dat de rekening wel zou komen. De rekening kwam niet, wel een aangetekend schrijven dat als ik mijn verzekering niet betaalde binnen de vijf dagen, ze dan mijn verzekering zouden opzeggen. Veel excuses later van de plaatselijke kantoorhouder van datzelfde kleinste dorpje waar er een bankkantoor is, viel alles in de plooi.

Ik heb nu dus een huis, met brandverzekering, zonder elektriciteit, zonder water, zonder bankrekening en zonder dak. Het leven kan mooi zijn.
Week-7-01.jpg
Week-7-02.jpg